Kocham jedzenie. Kremówkę w Krakowie, paprykę z węgierskiego targu, prawdziwka znalezionego w lesie. Dlatego nigdy nie umiałam żyć na diecie – i nie zamierzam.
Za to kilka zasad, które znalazłam u profesora Tombaka, a potem zobaczyłam na żywo w Indiach, zmieniło mój stosunek do talerza bardziej niż jakakolwiek dieta.
Porcja wielkości dłoni
Tombak pisze, że rozsądna porcja to mniej więcej tyle, ile zmieszczą złożone dłonie. Kiedy to sprawdziłam, okazało się, że jadłam niemal dwa razy tyle.
Wolno i bez pośpiechu
- Jem wolniej i dłużej żuję. Smak naprawdę się zmienia.
- Siadam do stołu – nie jem na stojąco ani przed telewizorem.
- Nie popijam obficie w trakcie posiłku.
- Jem, kiedy jestem głodna, a nie dlatego, że „jest pora”.
- Wstaję od stołu lekko niedojedzona. To najtrudniejsze i najlepsze zarazem.
Agni – ogień trawienny
W ajurwedzie mówi się o agni, ogniu trawiennym, który trzeba szanować: lekka kolacja, ciepłe posiłki, świeże przyprawy. W ośrodku, do którego jeździmy, jedzenie pochodzi z własnego ogrodu i pierwszy raz od lat jadłam tak, że po obiedzie miałam więcej energii, a nie mniej.
Nie chodzi o to, czego sobie odmawiam. Chodzi o to, co naprawdę smakuję.
